Pierwsze miejsce objawienia Jezusa Miłosiernego miało miejsce w Płocku 22 lutego 1931 roku s. Faustyna miała wizję Jezusa, który prosił aby namalować obraz Bożego Miłosierdzia.
Film opowiada historię krótkiego ale intensywnego życia św. siostry Marii Faustyny Kowalskiej. Żyła
tylko 33 lata, ale swoją pobożnością, skromnością i pokorą dla zrządzeń losu zaskarbiła sobie
uwielbienie i cześć u wiernych i duchowieństwa. Jest początek XX wieku i aby zostać przyjętą do
klasztoru, należy wnieść posag. Faustyna już jako dziewczynka była bardzo religijna i zbierała każdy
zarobiony grosik na tenże posag. Jej wiara jest jedynym oparciem. Jest pogodna i bez
żalu znosi trudy pracy w klasztornej piekarni. Jej pierwsze widzenie Chrystusa nie zostaje poważnie
potraktowane i Faustyna zostaje "karnie" przeniesiona do klasztoru w Wilnie. Tam znajduje
zrozumienie u spowiednika Ks.Sopoćko który pomaga jej w spełnieniu widzenia w którym objawia się
jej postać Chrystusa - powstaje charakterystyczny i obecnie powszechnie znany obraz. Faustyna nabawia się gruźlicy. Jest coraz słabsza, pomimo tego żarliwie się modli i nie traci wiary.
Po interwencji siostry Felicji - obie wracają do Krakowa, gdzie Faustyna po próbach wyleczenia umiera.
Warto podkreślić moim zdaniem wybitną rolę Doroty Segdy jako Faustyny, także na wyróżnienie
zasługuje rola Krzysztofa Wakulińskiego - Ks.Sopoćko. Film został pięknie zilustrowany magiczną i
pełną głębi muzyką W.Kilara i pięknymi zdjęciami Z.Najdy. Film był swego czasu wydarzeniem zarówno
kulturalnym jak i religijnym - jego powstanie zbiegło się z kończącym się procesem beatyfikacyjnym
Faustyny (w 1993r.została beatyfikowana) D.Segda dostała na festiwalu w Gdyni (1994) nagrodę za
rolę kobiecą .
Reżyseria: Jerzy Łukaszewicz, Występują: Dorota Segda, Agnieszka Czekańska, Stanisława Celińska
Czas trwania filmu: 80 minut
